I’m back! Na een jaar radiostilte. Nou ja, op deze website dan. Ik was natuurlijk gewoon actief of Instagram. Maar hier was het angstvallig stil. En dat gaat nu veranderen. Want in een jaar kan je leven enorm veranderen. Wel 360 graden! En dan overdrijf ik echt niet. Je zal mij hier weer vaker gaan zien en lezen wat mij bezighoudt.
De perimenopauze verwoestte mijn leven
Precies een jaar geleden was ik zo klaar met die perimenopauze; ik sliep niet meer, ik had opvliegers, ik had overal pijntjes, ik sportte 3x per week maar er ging geen grammetje vanaf, mijn lontje werd steeds korter, ik kon niet meer tegen bepaalde geuren of geluiden en ga zo maar door. Zou mijn leven er voortaan zo uitzien? Ik liep al een jaar te kwakkelen en de bikkel die ik ben, ik ging gewoon door. Ondanks de intense pijn in allebei mijn voeten. En toen was ik er klaar mee. De perimenopauze verwoestte mijn leven.
Levensstijl aanpassen
Ik had mijn levensstijl al enorm aangepast. Ik let op mijn voeding, zorg dat ik voldoende vocht binnenkrijg en dat ik ondanks de pijn toch dagelijks genoeg beweeg. Ik had uitgezocht welke supplementen ik het best kon nemen en deed dit braaf. En mijn klachten verbeterede wel iets, maar er kwamen ook klachten bij. En toen ik rijangst kreeg die soms eindigden in paniekaanvallen in de auto, was ik er echt klaar mee. Er moest echt iets veranderen!
Begonnen met hormoontherapie
Ik ben naar de huisarts gegaan en ik heb aangegeven dat ik aan de bio-identieke hormonen wilde. Er moest iets veranderen anders zou ik echt in een depressie komen (geloof me, dit is me eerder gebeurd dus ik weet hoe het voelt). Helaas was mijn afspraak niet met mijn eigen huisarts, maar een huisarts in opleiding. Zij was wat huiverig en wilde het eerst bespreken. Godzijdank ging mijn eigen huisarts akkoord. Ik mocht aan de Oestrogel en Utrogestan. En je gelooft het ik ben nog iedere dag dankbaar, want nu een jaar later ben ik van alle klachten af en heb weer alle energie van de wereld!
Sporten was niet leuk meer
Ik bleef sporten, maar ik viel geen grammetje af. Dat motiveerde niet. Daarnaast had ik dus ongelooflijk veel pijn in mijn voeten; hielspoor en dat aan beide voeten. Ik kan je zeggen dat het geen extra motivatie geeft om te sporten. Je snapt het al, ik ging steeds minder sporten en heb ook een hele periode helemaal niet gesport. Dit kwam ook omdat de squashbaan ging sluiten. Ik ging namelijk trouw iedere week met een vriendin squashen en dat was nog het beetje beweging wat ik had. Toen er tijdens die periode geen grammetje af ging motiveerde dat niet om toch weer te gaan sporten.
Afvallen heb losgelaten
Totdat de pijn in mijn voeten beetje bij beetje minder werd en toen helemaal verdwenen was. Ik kreeg gewoon zin om meer te bewegen. Ook omdat ik wist dat het me meer energie zou geven. Dus langzaamaan begon ik weer te wandelen en te sporten. Ik ga nu 2x per week naar de sportschool en ik probeer thuis ook nog wat te sporten. En als het mooi weer is maak ik een mooie, lange wandeling. En ik voel me gelijk alweer veel beter. Meer energie om te beginnen.
Al ben ik nog geen grammetje afgevallen, mijn lichaam verandert zeker. Kleding zit beter en ik zie alles toch wel in volume afnemen. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik over een jaar kan zeggen dat ik afgevallen ben. Maar voor nu heb ik het losgelaten en geaccepteerd dat het zo is.
Na 8 jaar weer in loondienst
Maar de grootste verandering is toch wel dat ik na 8 jaar als zelfstandige gewerkt te hebben, ik nu weer in loondienst ben. Ik werk 3 dagen in de week als tandartsassistente en het is zo leuk. Ik heb leuke collega’s en ga echt iedere werkdag met veel plezier naar mijn werk. De dagen vliegen werkelijk voorbij. Dat was bij mijn vorige baan op kantoor weleens anders, daar kropen de dagen heel langzaam voorbij.
Bezig met mijn opleiding
Ik heb ook een opleiding gedaan, want tja ik was natuurlijk geen tandartsassistente. Ik moet nog een klein praktijkonderdeel afronden en ben dan klaar met de opleiding en mag mezeld dan een gediplomeerd tandartsassistente noemen. Ik heb toen ik gestopt was met mijn HBO-opleiding 100 jaar geleden, al als tandartsassistente gewerkt. Maar dat was maar een paar maanden en ik vond het toen vreselijk. Tja, als je 19 jaar bent vind je dingen snel vies. Als je bijna 47 bent heb je genoeg gezien en ben je niet zo snel meer onder de indruk.
Mijn webshop is nog steeds open
Afgelopen jaar lag de focus echt op mezelf en mijn gezondheid. En dan vooral op het me beter voelen. Ondanks dat ook mijn webshops op een lager pitje kwamen te staan, zijn mijn webshops altijd open gebleven. Ik verkocht nog wat losse sieraden, maar vooral de sieradenabonnementen aka Bijoux Bijoux Boxen gingen en gaan erg goed. Mijn edelstenenshop Gems Rock is nu sinds een paar dagen tijdelijk gesloten. Maar dit heeft te maken met een verbouwing die eraan zit te komen waardoor ik mijn voorraden tijdelijk moet opruimen. Bijoux Bijoux blijft gewoon open, want sieraden nemen iets minder ruimte in. En ook daar heb ik nu meer tijd energie voor.
Meer tijd voor mezelf
Ondanks dat ik nu 3 dagen werk, is er meer ruimte voor mezelf ontstaan. Toen ik nog fulltime ondernemer was stond ik 24/7 aan en was ik altijd aan het werk. Want niet werken was geen geld in het laatje. Nu komt er iedere maand een vast salaris op mijn rekening en zijn de inkomsten vanuit het ondernemen een extraatje. Gewoon om dat ik het leuk vind en niet omdat het moet. En dat geeft enorm veel rust kan ik je zeggen. En daardoor is er meer tijd voor mezelf, tijd om een mooie wandeling te maken, tijd om met familie en vriendinnen af te spreken, tijd om creatief bezig te zijn en dus tijd om te bloggen.
Schrijven zit in mijn bloed
Schrijven zit nou eenmaal in mijn bloed. En ik baal dat ik dit al een jaar niet heb gedaan. Maar er was gewoon echt geen ruimte voor. Geen tijd, maar ook geen ruimte in mijn hoofd. En nu dit er wel is zal je hier vaker wat van mijn lezen. Persoonlijke verhalen, columns, creatieve uitspattingen en nog veel meer. En ja, ook leuke samenwerkingen want ik krijg nog steeds leuke aanbiedingen voor collabs. Wie weet komt nu eindelijk dat boek waar ik altijd van gedroomd heb….
Ik weet niet of je me gemist hebt, ik heb jullie in ieder geval wel gemist.
Tot snel!
Liefs,
Irene
